|
سهشنبه ۱۱ خرداد ،۱۳۸٩ ...
اگر از من نشانی یافتید اینک مرا آگاه گردانید! که چندی پیشتر با اولین ولگردی پاییز در بیشه تمام بند بندم میگسست و نشئه خوابی پر از رویای سر بر آسمان سفتن چنین بی بار و برگم کرد. و این است انتهای آنچه میدانم. که در خوابی عمیقم تا ابد شاید...! "امیر محمدی" جواد شیری|| ۱:۱٥ ب.ظ
دوشنبه ٢٩ بهمن ،۱۳۸٦
مهدی محبی کرمانی جواد شیری|| ۱٠:٤٥ ق.ظ
سهشنبه ٢۳ بهمن ،۱۳۸٦ ... ... جواد شیری|| ۱٢:٠٦ ب.ظ
جمعه ٢ آذر ،۱۳۸٦ غزل کوهی
... بر كنده ي تمام درختان جنگلي نام ترا به ناخن بركندم اكنون ترا تمام درختان با نام مي شناسند نام ترا به گرده ي گور و گوزن با ناخن پلنگان بنوشتم اكنون ترا تمام پلنگان كوه ها اكنون ترا تمام گوزنان زردموي با نام مي شناسند ديگر نام ترا تمام درختان گاه بهار زمزمه خواهند كرد و مرغ هاي خوشخوان صبح بهار نام ترا به جوجه هاي كوچك خود ياد خواهند داد اي بي خيال مانده ز من دوست ديگر ترا زمين و زمان از بركت جنون نجيب من با نام مي شناسند اي آهوي رمنده ي صحراي خاطره در واپسين غروب بهار نام مرا به خاطر بسپار. ... جواد شیری|| ۱:۳٤ ب.ظ
شنبه ۳۱ شهریور ،۱۳۸٦ ...
یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت پس کوجه های قلب مرا جستجو نکرد اما مرا به عمق درونم کشید و رفت یک آسمان ستاره آتش کشیده را بر التهاب سرد قرونم کشید و رفت تا از خیال گنگ رهایی، رها شوم بانگی به گوش خواب سکونم کشید و رفت شاید به پاس حرمت ویرانه های عشق مرحم به زخم فاجعه گونم کشید و رفت دیگر اسیر آن من بیگانه نیستم از خود چه عاشقانه برونم کشید و رفت ... پ.ن : پاییز! سرد ، تلخ ، مثل همیشه. جواد شیری|| ۱:٥٢ ب.ظ
جمعه ٢٢ تیر ،۱۳۸٦ فرش غزل
... خوش تر از قالی کرمان، غزلی ساخته ام نخ به نخ زیر قدم های تو انداخته ام تا به فرش غزلم، نقش ترا زنده کنم فارق از این همه خوبی، به تو پرداخته ام من خود آن قالی پا خورده ی خاک آلودم زیر پاهای تو رنگی ست، که من باخته ام تو مه آلودی و من کوهنوردی که هنوز چیزی از جلوه ی معنای تو نشناخته ام بر سر قله ی عشقم من و سرمست و خراب آتشم، پرچم دیوانگی افراخته ام ... جواد شیری|| ٧:٤٧ ب.ظ
جمعه ٢٢ تیر ،۱۳۸٦ فرصت
... من پس از مدت ها فرصتی یافته ام تا کمی گریه کنم و به تنهایی خود فکر کنم همه تنها هستیم هر چه با همدیگر تنهاتر. گرد هم جمع شدیم تا به تنهایی خود عمق دهیم. جمع ما تنهایان جمع ما تنهایی هاست و چه وحشتناک است. من پس از مدت ها فرصتی یافته ام تا به تنهایی خود فکر کنم و به تنهایی تو که چه آسان رفتی... جواد شیری|| ٧:۳٠ ب.ظ
چهارشنبه ٢٠ تیر ،۱۳۸٦ شجاع
... حیف، میدانم که دیگر، بر نمی داری از آن خواب گران ، سر تا ببینی خوردسال سالخوردهء خویش را کاین زمان ،چندان شجاعت یافته ست، تا بگوید: "راست میگفتی، پدر" ... جواد شیری|| ٥:٢٠ ب.ظ
شنبه ۱٢ خرداد ،۱۳۸٦ ... عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه نداشتن کسی ست که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند و تو از او رسم محبت بیاموزی. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه گذاشتن سدی در برابر رودیست که از چشمانت جاریست. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه پنهان کردن قلبی ست که به اسفناک ترین حالت شکسته است. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن تکیه کنی و از غم زندگی برایش اشک بریزی. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدایی به سرانجام برسانی . عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه نداشتن یک همراه واقعیست که در سخت ترین شرایط همدم تو باشد. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترین احساس زندگی است. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست، بلکه یخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست ... جواد شیری|| ٦:٥٢ ب.ظ
سهشنبه ۱ خرداد ،۱۳۸٦ ... بازی روزگار را نمی فهمم من ترا دوست می دارم تو دیگری را دیگری مرا و ما همه تنهاییم! ... جواد شیری|| ۱٠:۱٠ ق.ظ
|
خانه آرشيو پست الكترونيك لينک دوستان : تعداد بازديدکنندگان |
